مقامهای نپال روز یکشنبه نسبت به احتمال وقوع سیلهای جدید هشدار دادند و به ساکنان ناحیههای سیلزده توصیه کردند پس از افزایش سطح آب رودخانه بهوتهکوشی هوشیار بمانند.
صبح یکشنبه در سراسر روز پیامهای هشدار سیل به تلفنهای همراه مردم ارسال شد، در حالی که نیروهای امدادی تلاش میکردند افرادی را که در مسیر اصلی ارتباطی کاتماندو با یکی از مناطقی که روز چهارشنبه بیشترین آسیب را از سیل ویرانگر دیده بود، گرفتار شده بودند، تخلیه کنند.
در شهر گالچی، گروهی از ساکنان به پل نزدیک پناه بردند تا به نقطهای بلندتر برسند و از آنجا به رودخانه خروشان نگاه میکردند.
برخی از مردم به صخرههای عظیمی اشاره میکردند که در جریان سیلهای قبلی به پاییندست رودخانه کشیده شده بود و همزمان به کسانی که روی پل معلق بر فراز آب ایستاده بودند با سوت هشدار داده میشد که عقب بایستند.
گل و لای غلیظ خاکستری ـ قهوهای که در بدترین مناطق سیل، محلههای کامل را پوشانده بود در امتداد رودخانه دیده میشد و خانهها، خودروها و تراکتورهای کشاورزی از میان آن بیرون زده بود. بخشهایی از شالیزارهای برنج در امتداد رودخانه بر اثر رانش زمین به داخل آب فرو ریخت.
آخرین گزارشها در روز یکشنبه نشان داد مجموع تلفات در نپال و تبت به ۷۵۰ کشته و بیش از ۳ هزار مفقودی رسیده است.
به گفته آژانس مدیریت سوانح نپال، شمار کشتهها به ۷۳۴ نفر رسیده و ۲ هزار و ۴۹۸ نفر مفقود شدهاند، در حالی که مقامهای چین از ۱۶ کشته و ۵۴۶ مفقودی خبر دادند که بیش از صد نپالی و شهروندان بیش از ده کشور دیگر را شامل میشود.
دارام راج اوپرتی، مدیر اجرایی سازمان ملی کاهش خطر و مدیریت سوانح نپال، به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت آخرین هشدارها پس از آن صادر شد که مقامهای چینی همتایان نپالی خود را از افزایش جریان آب در بالادست مطلع کردند.
با این حال، ساکنان روستاهای سیلزده میگویند از زمان نخستین سیلابها، با هشدارهای تقریبا مداومی که دریافت میکنند گیج شدهاند.
گوویند شرستا، یکی از ساکنان محلی، گفت: «گاهی میگویند سیل در راه است و ما باید دوباره حتی در نیمهشب به نقاط مرتفعتر فرار کنیم. باران هم میبارد. این وضعیت برای من خیلی دشوار است. پدری ۷۲ ساله و مادری ۷۰ ساله دارم که باید آنها را حمل کنم و خسته شدهام. برای کسانی که زنده ماندهاند اوضاع همین طور ادامه دارد.»
پلهای بزرگ بتنی و پلهای معلق کوچکتر تخریب شد و رفتوآمد ساکنان ساکن در آن سوی رودخانه بسیار دشوارتر شد.
ساتان سینگ تامانگ ۴۷ ساله که هنگام وقوع سیلاب روز چهارشنبه نزدیک یکی از پلها کار میکرد، گفت: «کسانی که آن طرف هستند همانجا گرفتار ماندهاند و کسانی که این طرف هستند هم همینطور. اوضاع بسیار دشوار خواهد بود.»
خانهها و کسبوکارهایی که پس از سیلاب سالم مانده بود، روز یکشنبه همچنان برق نداشت، چرا که تیرهای برق و سیمها در میان گل و لای درهم پیچیده بود.
بزرگراه پریتیوی مسیر حیاتی تامین مواد غذایی، سوخت و سایر کالاهایی است که از دیگر بخشهای کشور وارد کاتماندو میشود. هرچند بیشتر بخشهای این بزرگراه دوباره باز شده است، بخشهای دیگر همچنان با چالشهای جدی برای تعمیر روبهرو هستند.
