بر اساس یک مطالعه جدید (منبع به زبان انگلیسی)، افرادی که والدینشان بیش از ۱۰۰ سال عمر میکنند، خودشان هم ممکن است دیرتر دچار برخی مشکلات سلامت مرتبط با سن شوند و طول عمر بیشتری داشته باشند.
پژوهشگران در ایالات متحده دادههای سه مطالعه بلندمدت در آمریکا و بریتانیا را که بیش از ۴۰۰۰ نفر را دربر میگرفت، بررسی کردند. آنها وضعیت افرادی را که دستکم یکی از والدینشان به ۱۰۰ سالگی رسیده بود با کسانی مقایسه کردند که والدینشان عمر کوتاهتری داشتهاند.
در مجموع این مطالعات، فرزندان افراد صدساله در یکی از تحلیلهای اصلی تلفیقی، ۴۲ درصد خطر مرگ کمتر، ۳۳ درصد خطر کمتر ابتلا به بیماریهای قلبیعروقی و ۳۲ درصد خطر کمتر فشار خون بالا داشتند.
مرگ و میر آنها همچنین به طور متوسط حدود سه سال دیرتر رخ میداد و شروع فشار خون بالا حدود پنج سال به تاخیر میافتاد.
بیماریهای قلبیعروقی مهمترین علت مرگ در جهان هستند و در سال ۲۰۱۹، ۴۲.۵ درصد مرگها در منطقه اروپایی سازمان جهانی بهداشت را به خود اختصاص دادند. فشار خون بالا مهمترین عامل خطر این بیماریها در اروپا است و همان سال در ۲۴ درصد مرگهای ناشی از بیماریهای قلبیعروقی نقش داشت.
در مورد سایر بیماریها الگو چندان روشن نبود. خطر سکته مغزی در دو مورد از سه گروه شرکتکنندگان کمتر بود، اما پژوهشگران تفاوت معناداری در خطر ابتلا به سرطان پیدا نکردند.
این نتایج در کل حتی زمانی هم که پژوهشگران تفاوتهای مربوط به مصرف دخانیات، سطح تحصیلات و، در مواردی که داده در دسترس بود، رژیم غذایی، فعالیت بدنی، مصرف الکل و وضعیت اجتماعیاقتصادی را در نظر گرفتند، مشابه باقی ماند.
این موضوع نشان میدهد تفاوتهای سبک زندگی به تنهایی نمیتواند این نتایج را توضیح دهد.
پیشتر هم معلوم شده بود که افراد صدساله معمولا بسیار دیرتر از جمعیت عمومی دچار بیماریهای وابسته به سن میشوند.
پژوهشگران میگویند مطالعه فرزندان این افراد میتواند به دانشمندان کمک کند تا عوامل ژنتیکی و محیطی موثر بر طولانیتر شدن دوره سلامت را بررسی کنند.
با این حال این مطالعه نمیتواند مشخص کند کدام عوامل باعث این تفاوتها شدهاند.
بخشی از اطلاعات مربوط به سلامت و سبک زندگی به صورت خوداظهاری جمعآوری شده بود و بیشتر شرکتکنندگان سفیدپوست بودند؛ موضوعی که به گفته پژوهشگران دامنه تعمیم نتایج را محدود میکند.
