الی گولدینگ، رابین هود و جنتلمنز: بهترین دیدنی‌ها و شنیدنی‌های این هفته اروپا

در نگاه اول، درونمایه‌های پیشنهادهای این هفته شاید کمی... تیره و تار به نظر برسند.

یک نمایشگاه درباره مرگ داریم، یک فیلم درباره خشونت، یک سریال درباره جنایت سازمان‌یافته و آلبومی درباره خطرهای دانستن بیش از حد؛ اما در عوض، هنر زیبای کلمبیایی، صداهای سینتی انرژی‌بخش و ری وینستون را هم داریم که شیک و آراسته ظاهر می‌شود. همه چیز در تعادل است.

و سپتامبر تماما درباره تعادل است؛ همان قدر که لم‌دادن با یک کتاب یا فیلم خوب وسوسه‌برانگیز است، استفاده از آخرین روزهای آفتاب تابستان هم وسوسه دارد.

در کنار مواردی که در ادامه می‌آید، فهرست آلبومهای دست‌کم گرفته‌شده ما را هم از یاد نبرید؛ این فهرست پر است از پیشنهادهای درخشان تحریریه و امیدواریم به اندازه فهرست آلبومهای بیش از حد ستوده‌شده ما بحث‌برانگیز نباشد که کلی سر و صدا به پا کرد.

تا زمانی دیگر، این هم پیشنهادهای ما.

نترسید؛ نمایشگاهی درباره مرگ

مکان: موزه ملی (اسلو، نروژ)

فرانسیس بیکن، فیلسوف انگلیسی، گفته بود که «مرگ به همان اندازه طبیعی است که تولد». با این حال، برای بیشتر انسانها مرگ همچنان تابو است؛ ترسی عمیق و ریشه‌دار که عمرمان را صرف دور کردن ذهن خود از آن یا معنا بخشیدن به آن می‌کنیم. این همان موضوع نمایشگاه موزه ملی است که با گرد آوردن آثار نان گلدین، آدولف تیدمن، ساندرا موجینگا و هنرمندان دیگر، بررسی می‌کند که تجربه‌ها، باورها و فرهنگهای مختلف چگونه نگاه ما به ناشناخته‌های پایان زندگی و شیوه خوانش آنها را شکل می‌دهد. اینجا بیشتر بخوانید (منبع به زبان انگلیسی).

View this post on Instagram A post shared by White Cube (@whitecube)

زمان: ۴ سپتامبر تا ۳ اکتبر ۲۰۲۶

مکان: گالری وایت‌کیوب (لندن، بریتانیا)

آثار پرجنب‌وجوش نقاش کلمبیایی، اما ریس، تماشایی است و حالا برای نخستین بار به صورت یک نمایشگاه انفرادی در بریتانیا به نمایش در می‌آید. ریس که آثارش به خاطر ویژگیهای متمایز امریکای لاتین شناخته می‌شود، از میراث و سنتهای فرهنگی خود الهام می‌گرفت و دلبستگی ویژه‌ای به چهره‌ها و گیاهان داشت. تابلوهای او با رنگ، خط و الگوهای تکراری لایه‌لایه شده‌اند و بسیاری از آنها حال و هوایی تقریبا توهم‌زا دارند؛ سوژه‌هایی آنقدر درخشان و مسحورکننده که انگار تمام میدان دید بیننده را در خود می‌کشند. گزیده‌ای از بهترین نمونه‌های این آثار که حاصل نزدیک به شش دهه کار اوست، هسته نمایشگاه مروری تازه گالری وایت‌کیوب را تشکیل می‌دهد و نگاهی متمرکز به هنرمندی ارائه می‌کند که بسیاری پیش از این نامش را نشنیده بودند. اینجا بیشتر بخوانید. (منبع به زبان انگلیسی)

نکته تکمیلی: ‘The Sun and The Moon: Art Inspired by the Celestial’ در هفته پایانی نمایش خود در گالری ساچی لندن است. اطلاعات بیشتر را اینجا بخوانید.

این بازآفرینی تیره و تار از افسانه راهزن اسطوره‌ای، در فیلم The Death of Robin Hood شخصیت اصلی (با بازی هیو جکمن) را به روحی آزرده و دردمند بدل می‌کند که خشم و تلخی در او موج می‌زند؛ یعنی دیگر خبری از آن قهرمان نوع‌دوست افسانه‌ها نیست که بعدها در روایتها ساخته شد. پس از زخمی شدن شدید، رابین به صومعه‌ای پناه می‌برد که راهبه‌ای مهربان (جودی کومر) اداره‌اش می‌کند و در آنجا شروع به روبه‌رو شدن با شرارتهای گذشته خود می‌کند. تازه‌ترین فیلم استودیوی مستقل A۲۴ یک مطالعه شخصیتی تیره است که بهای خشونت را به پرسش می‌گیرد.

نکته تکمیلی: آخرین جشنواره بزرگ سه‌گانه سینمایی اروپا این هفته آغاز می‌شود؛ هشتاد و سومین دوره جشنواره فیلم ونیز از ۲ تا ۱۲ سپتامبر برگزار می‌شود. درباره ترکیب فیلمهای امسال اینجا بیشتر بخوانید.

سریال گانگستری موفق گای ریچی که اسپین‌آف فیلم سال ۲۰۱۹ او با همین نام است، پس از وقفه‌ای نزدیک به دو سال و نیم برمی‌گردد. داستان ایدی هورنیمن (با بازی تئو جیمز) را دنبال می‌کند که پیشتر املاک پدرش و همچنین امپراتوری جنایی پیوسته به آن را به ارث برده بود. او خیلی زود با جذبه تهدیدآمیز قاچاقچی بزرگ مواد مخدر، بابی گلس (ری وینستون)، به دنیای جنایت سازمان‌یافته کشیده می‌شود؛ جایی که جهانهای اجتماعی متفاوت به هم می‌خورند و ایدی خود را در شبکه‌های پیچیده جهان زیرزمینی و پرالتهاب می‌بیند. این سریال هم خنده‌دار است و هم پرتنش و ترکیب طنز تاریک بریتانیایی و خشونت پرزرق‌وبرق به سبک همیشگی ریچی، همراه با بازیهای درخشان، آن را به تماشایی بسیار سرگرم‌کننده تبدیل کرده است.

نکته تکمیلی: فصل چهارم مجموعه آنتولوژی جنایی نتفلیکس، «Monster»، داستان لیزی بردن را روایت می‌کند؛ زنی که در سال ۱۸۹۲ به قتل پدر و نامادری‌اش با تبر متهم و در نهایت تبرئه شد. این فصل از ۵ سپتامبر برای تماشا در دسترس است.

الی گولدینگ: I Know Too Much

مدتهاست از الی گولدینگ، ستاره پاپ بریتانیایی، خبری نشنیده بودیم؛ دقیقا سه سال، از زمانی که آلبوم رقصی «Higher Than Heaven» را منتشر کرد. در آلبوم جدید، کمی مسیر عوض می‌شود و از حال‌وهوای صرفا مهمانی به فضای شخصی‌تری می‌رسد که به گذارهای زندگی فکر می‌کند و از لذت رها شدن می‌گوید؛ رها شدن از خودآگاهی آزاردهنده، استرس و این احساس که باید برای همه چیز معنایی پیدا کنیم. با این حال، در حالی که قطعه‌هایی مثل «Black Prada Dress» و «۴ Seasons» در نوعی اندوه اما امیدبخش می‌جوشند، ترکهایی مثل «Ravers» دوباره نشان می‌دهد گولدینگ چه توانایی‌ای در بردن شنونده‌ها به حالت سرخوشی سینتی دارد.

نکته تکمیلی: دوباره دوشنبه است و وقت یک آلبوم تازه از ربکا بلک؛ «Age of the Exhibitionist» در ۴ سپتامبر منتشر می‌شود.