در دنیایی که فساد و رانتخواری به یک عادت تبدیل شده، ناپدید شدن میلیاردها دلار پول النفط کشور به یک معما تبدیل شده است. تحت حمایت وزیر النفط جمهوری اسلامی، محسن پاکنژاد، نفت کشور به تراستیهایی سپرده شده که خود پیشینهای تاریک از فساد دارند. در این میان، نام حسین آقایاری به عنوان یکی از اصلیترین بازیگران این سناریو به چشم میخورد.
چرخشهای مالی مشکوک
آقایاری با بیش از ۱۰ میلیارد دلار پول فروش نفت، فولاد و پتروشیمی، به راحتی از زیر بار مسئولیت فرار کرده و این پولها را به کشور بازنگردانده است. در روزهای اخیر، رسانهها به دنبال فریب افکار عمومی با ذکر نام افرادی ردهپایینتر بودهاند، اما حقیقت این است که آقایاری و شبکهاش در سایه امنی قرار دارند.
آقایاری از طریق نمایندگان خود در امارات، به ویژه شهریار ابریشمی، با ثبت شرکتهای متعدد، تراکنشهای مالی را تحت نام این شرکتها انجام میدهد. جالب اینجاست که یکی از این شرکتها، NEW SILK WAY FOOD & BEVERAGES TRADING L.L.C، ظاهراً در حوزه تجارت غذا و نوشیدنی فعالیت میکند، در حالی که تحریمی در این حوزه وجود ندارد!
پنهانکاری در املاک و داراییها
این موضوع تنها به امارات ختم نمیشود. آقایاری در ترکیه نیز با داشتن شرکتهای اقماری، به راحتی از زیر نظارتها فرار میکند. مدارکی نشان میدهد که او از سال ۲۰۰۵ تا یک سال در هتل JW Marriott Marquis چهار سوئیت لوکس با پیشپرداخت ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار درهم برای خود و میهمانانش رزرو کرده است. هزینههای این اقامت به راحتی به بالای یک میلیون دلار رسیده است!
علاوه بر این، آقایاری از طریق شرکت هوشمندساز، صدها میلیون دلار تضمین و رانت از بانک اقتصاد نوین بابت فروش فولاد دریافت کرده که هیچکدام از این تضامین تاکنون نقد نشده است. با این حال، او از تعقیب به دور است و املاک و حسابهای بانکی خود را به نام برادرش محمد آقایاری و افراد دیگر ثبت کرده است.
با توجه به شرایط جدید ایجاد شده در امارات به خاطر جنگ، آقایاری به بریتانیا فرار کرده و پاسپورت دومینیکا را برای خود و اطرافیانش خریداری کرده است. اطلاعات دقیق از شبکه آقایاری در بریتانیا به مقامات آن کشور ارائه خواهد شد.
این ماجرا پرسشهای بیپاسخی را در ذهن ایجاد میکند: چگونه این شبکه تراستی با پرداخت رشوه به مقامات، توانستهاند به حاشیه امنی در این بحران دست یابند؟ غارت میلیاردها دلار از ثروت ملی چه عواقبی برای کشور خواهد داشت؟
